รถฟอร์คลิฟต์ไฟฟ้าลิเธียม: เลือกขนาดแบตเตอรี่ตามช่วงทำงาน ไม่ใช่ตามสเปคชีท

คำตอบสั้นๆ

รถฟอร์คลิฟท์ไฟฟ้าลิเธียมไม่ใช่แค่รถที่มีแบตเตอรี่ดีกว่า และการมองว่ารถฟอร์คลิฟท์ไฟฟ้าลิเธียมเป็นเช่นนั้นเป็นความผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดในการวางแผนฝูงรถ มันคือแบบจำลองการปฏิบัติงานที่แตกต่างกัน เนื่องจากมันกำจัดห้องแบตเตอรี่ ขั้นตอนการเปลี่ยนแบตเตอรี่ และการหยุดชะงักระหว่างกะการทำงานไปได้ ว่าแบบจำลองนั้นจะคุ้มค่ากับค่าใช้จ่ายหรือไม่ ขึ้นอยู่กับตัวเลขหนึ่งเป็นสำคัญกว่าอื่นๆ ทั้งหมด: ว่ารถวิ่งได้กี่ชั่วโมงระหว่างช่วงพักตามธรรมชาติ

มีปัจจัยสามอย่างที่กำหนดว่าการติดตั้งรถฟอร์คลิฟท์ไฟฟ้าลิเธียมแบบไหนที่เหมาะสม คือ ชั่วโมงการทำงานต่อวัน ความยาวของช่วงพักที่ยาวที่สุด และอุณหภูมิที่แบตเตอรี่จะต้องเผชิญ ถ้าชั่วโมงการทำงานพอดีกับช่วงชาร์จสองถึงสามครั้ง แบตเตอรี่ลิเธียมมักจะดีกว่าในเรื่องของต้นทุนการเป็นเจ้าของทั้งหมด ถ้ารถวิ่งต่อเนื่องแปดชั่วโมงอย่างแท้จริง และสถานที่มีช่วงพักกลางคืนยาวหนึ่งครั้ง แบตเตอรี่กรด-ตะกั่วยังคงเป็นทางเลือกที่สมเหตุสมผลอย่างยิ่ง

เริ่มจากชั่วโมงการทำงาน ไม่ใช่ความยาวของกะการทำงาน

ความผิดพลาดในการระบุสเปคที่พบบ่อยที่สุดคือการเลือกขนาดแบตเตอรี่ตามความยาวของกะการทำงาน การปฏิบัติงานสามกะฟังดูเหมือนจะทรมาน แต่รถที่ทำงานแบบสามกะอาจวิ่งเพียงห้าชั่วโมงต่อกะเมื่อนับเวลาในการขนส่ง การรอคอย และงานเอกสารรวมเข้าไป ในทางกลับกัน รถที่ทำงานกะเดียวที่ท่าจอดรถขนส่งที่พลุกพล่านอาจวิ่งใกล้เคียงเจ็ดชั่วโมงโดยไม่มีช่องว่าง

ดังนั้น การวัดที่มีประโยชน์คือ:

• ชั่วโมงที่มอเตอร์ทำงานจริงต่อวัน นับจากนาฬิกาจับเวลาของรถ ไม่ใช่การประมาณ

• ช่วงเวลาที่รถว่างอย่างต่อเนื่องที่ยาวที่สุด เป็นหน่วยนาที

• อุณหภูมิแวดล้อมที่จุดที่หนาวที่สุดในวัฏจักรการปฏิบัติงาน

ตัวเลขทั้งสามนี้กำหนดขนาดแบตเตอรี่ได้เชื่อถือได้มากกว่าป้ายกำกับกะการทำงาน ผู้จัดการฝูงรถที่มีข้อมูลนาฬิกาจับเวลาจากรถที่มีอยู่แล้ว ก็มีทุกสิ่งที่จำเป็นสำหรับการระบุสเปคที่ถูกต้องแล้ว

อะไรที่เปลี่ยนไปเมื่อเปลี่ยนมาใช้แบตเตอรี่ลิเธียมสำหรับรถฟอร์คลิฟท์

การเปลี่ยนจากแบตเตอรี่กรด-ตะกั่วไปเป็นแบตเตอรี่ลิเธียมสำหรับรถฟอร์คลิฟท์เปลี่ยนไปมากกว่าแค่เวลาชาร์จ และนี่คือจุดที่ฝูงรถที่ทำงานหลายกะจะรู้สึกถึงความแตกต่างเป็นอันดับแรก มันเปลี่ยนสิ่งที่สถานที่ต้องเป็นเจ้าของและบำรุงรักษา

แบ่งปัน：